Dag 2: Avesnelles – Sedan

Grauw, grijs en windstil. Zo ziet het er buiten uit, als we ontwaken na een rustige nacht. (We lagen trouwens ver van elkaar.)

Gisteravond gingen we lekker uit eten in een resto, gekend door de Tinekesvrienden.
Op het menu: buffetsalade, gevolgd door konijn en kip in aspic met frieten. En als dessert: platte kaas met frambozencoulis. Dit alles overgoten met een flesje koele, rode Saint Pourcain.

Om 8.20 uur vertrekken we. Na 30 km houden we een koffiepauze in Hirson.
Voorbij Hirson rijden we lange tijd op de drukke D8043 richting Charleville-Mézières.
Willy vraagt Jan zijn hondenbieper bij te houden om eventuele boshoertjes weg te jagen. Het lukt hem ook effectief om nu en dan een hond weg te jagen, soms net op tijd om niet opgepeuzeld te worden.
Enkele tientallen kilometers verder wijken wij van onze route af, om kalmere wegen op te zoeken in de mooie Franse Ardennen.
Op de middag deelt Jan zijn twee stukjes stokbrood met Willy. Ter compensatie mag hij wat vijgen eten.

Wij rijden door de drukke stad Charleville om zo, 3 km voor Sedan, een chambre d'hotes op te zoeken bij een boerke.
Om aan eten te geraken moeten wij nog eens onze fiets bestijgen om naar een pizzeria te rijden. Hopelijk is die open!

Een pizza voor het slapen gaan

Velen vragen zich natuurlijk af hoe het met ons gaat! Gisteren had Jan al problemen met Willy's fietstassen: op de ene stond er een L en die ging rechts achteraan; op de andere een R en die ging links achteraan! Als Willy riep: "Naar links!" was Jan rechts weg, want hij volgde de L. Vandaag was het euvel opgelost, daar Willy de zak bij de start (waarschijnlijk door de stress) verkeerd had opgehangen.
Gisteren na 4 uur zat Willy een beetje in zak en as, daar hij maar geen nieuws kreeg van zijn Vinckske en zijn dochter. (Hij had voor een surprise gezorgd.)
Hij sprak erover de trein te nemen, maar Jan kon hem overtuigen om eerst goed te gaan eten en te wachten tot de volgende morgen.
Hij had een goede nacht en - voor diegenen die Willy kennen: hij heeft geen bomen doorgezaagd. Jan kon er Willy ondertussen van overtuigen dat het een test was voor hem.

Vandaag heeft Willy ondervonden dat je bij de pinken moet blijven. Deze morgen had Jan een paar stukjes brood, confituur en boter meegenomen uit het hotel, maar Willy vond dat niet nodig: "We gaan wel iets vinden." Maar daar we onze route hebben veranderd, werd het al gauw 13 uur zonder dat we ergens konden eten en de maagjes begonnen te protesteren. Zoals je ziet op de foto: veel eten was er niet.

Ons middagmaal voor twee

Maar eerlijk: Willy begint het tjolen al tof te vinden.
Zoals je leest, leert hij vlug bij. Ook Jan leert bij: hij begint zelfs al een wasje te doen. Zo zie je maar!

P. S. Dank voor de grote belangstelling voor de blog, in het Spaans, Italiaans en zelfs Tsjechisch en speciale dank aan Ruben en Griet voor de updates. 

De ritgegevens 
Avesnelles - Sedan: 107 km
Gemiddelde: 18,8 km/uur
Hoogtemeters: 1001

Willy, de milieubewuste fietser

Château de Montcornet – begin met de bouw: 11e eeuw / einde bouw: 15e eeuw

We gaan er voor!!!

Dag 1: Wevelgem – Avesnelles

De laatste dagen voor ons vertrek begon de stress wat toe te nemen.  Er werd veel over en weer getelefoneerd en gependeld om de gekopieerde routekaarten te kleuren, om de routes op gps te zetten en voor allerhande praktische en technische vragen (vooral van Willly aan Jan) en tips (vooral van Jan aan Willy).
Veel tijd voor training was er niet meer, maar met onze basisconditie moet het lukken.

Zaterdagmorgen om 8 uur bellen de paparazzi Willy voor een interview: De Weekbode kreeg weet van ons vertrek en stuurt aan op een interview.
Dit was niet meer mogelijk, dus stelden ze maar wat vragen aan de telefoon, zoals:
- Hoe oud ben je?
- Welk werk deed je?
- Ken je Jan goed?
- Waarom met de mountainbike? Zal dat wel lukken?
We spreken af dat ze een foto mogen nemen als we vertrekken.

Maandagmorgen om 7 uur komen de eerste supporters aan ten huize Willy. Ook de pers is op post.
"Waar is Jan?" vragen ze. "Geen paniek, die komt wel. Hij is wat aan het opwarmen."

Na de fotosessie is het tijd om te vertrekken. Het is 7.45 uur.
Marc (vriend van Jan), Kevin (zoon van Willy) en Jacques (vriend van Willy) rijden een stuk mee langs de Schelde, tot in Doornik.
Daar drinken we samen een koffie voordat onze wegen scheiden.

We vorderen goed, want we hebben 'le vent dans la poupe': ideaal fietsweer.
In Hergnies steken wij de grens over. Jan probeert al onmiddellijk zijn afweersysteem voor honden, maar het spel werkt niet. Naar het schijnt, werkt het niet voor dove honden, PL (......lekkers) en DS (Duitse schapers). Jan richtte het systeem om de keffende hondjes. Maar wie hield zich stil? Willy. En toen Jan er mee ophield, lag Willy krom van het lachen in de graskant. Misschien hield Jan het verkeerd ...

We rijden verder en lunchen in Bellignies. Een uurtje later drinken we koffie in Pont-sur-Sambre, waar we een babbeltje slaan met drie koppels: Antwerpenaars op weg van Parijs.

De rugwind wakkert aan en we naderen snel Avesnelles. Om 15.15 uur komen we aan. Tijd voor een frisse pint en een ijsbad.
Wat internetten, een wasje slaan en wat uitrusten.


De ritgegevens
Wevelgem - Avesnelles:  117 km
Gemiddelde: 19,9 km/uur
Hoogtemeters: 576

Onze eerste grensovergang

Condé-sur-l'Escaut

Vertrek Wevelgem — Dank je, Sven, voor de foto's. Ook nog een gelukkige verjaardag ;-).

Tweede reeks vertrekfoto's — Dank je Arnold.

Jan en Willy samen op weg naar Rome en nog veel verder

Toen Jan eind mei 2013 terug thuis was van zijn pelgrimstocht van Faro (Portugal) naar Santiago de Compostella vertelde hij Willy dat hij van plan was om in hetzelfde jaar ook nog eens naar Rome te fietsen en zelfs iets verder om zijn pelgrimsvriend van vorig jaar, Pino, te bezoeken in Potenza, zo’n 400 km onder Rome.

Willy, ook al gebeten door de microbe van fietsweken en de vorige avonturen van Jan die hij op de voet gevolgd heeft, wilde ook wel eens zo’n pelgrimstocht maken maar niet verder dan Rome. Van het één kwam het ander en na wat overleg (wou Jan wel met Willy op tocht ??, mocht Willy wel mee van vrouw Marleen ??? ) besloten ze om het er samen op te wagen. Eind augustus, begin september 2013 leek de geschikte periode en de voorbereidingen konden beginnen.

Eerst moest Willy zich nog een geschikte fiets aanschaffen. Met de koersfiets had hij al naar Rome gefietst. Met een klassieke stadsfiets zag hij het niet zitten en omdat zijn mountainbike aan vervanging toe was besloot hij er één te kopen en die wat om te bouwen.  Dan wat repetities houden en met de fietszakken gevuld met een kubbspel en flessen water op training. 

Samen zaten ze meermaals aan tafel om de route uit te stippelen. Daarbij gebruikten zij de toeristische gidsen van Nederlander Hans Reitsma die van Amsterdam naar Rome fietste en zijn reis in 3 boekjes beschreef. Wij moesten een alternatief vinden want starten in Amsterdam was not done en daarom besloten ze om via Noord Frankrijk en de Vogezen ergens rond de Bodensee op zijn  route aan te sluiten. 

Het doel van Willy is Rome zien (en hopelijk niet sterven) en de prijs van de beste jongere halen terwijl Jan  voor de bergprijs gaat en de prijs van de beste oudere.

Met Jan is afgesproken dat hij iedere dag een paar uur vooruit rijdt om onderdak  te zoeken en Willy’s bad en aperitief klaar te zetten.

Volg hun avonturen op de weblog.

– Jan & Willy –


Enkele repetitiebeeldjes en het rittenschema kan je hieronder vinden.