Dag 4: Verdun – Nancy

De ene B&B is de andere niet... Hier werden we als koningen ontvangen. We kregen een drankje bij aankomst, een heerlijke maaltijd (o.a. quiche lorraine en mirabeltaart) en ... wijn à volonté met als toetje een eau de vie van mirabellen.
Een statement is bevestigd: tijdens de dag is het Willy die het meeste drinkt, 's avonds Jan.
Aan tafel maakten we kennis met een Engels koppel op weg naar de Elzas.
Ook de baas kwam wat interessante oorlogsverhalen vertellen.
Het werd iets later dan gisteren, maar het was de moeite waard.
Ook het ontbijt was op en top in orde. Een chambre d'hotes om aan te raden: la métairie du manoir in Watronville.

Bon, terug naar de orde van de dag, want er moest opnieuw gefietst worden.
Opnieuw hadden we heerlijk fietsweer: zonnig en windstil.

Na de relatief vlakke rit van gisteren (maar wat noem je vlak in Frankrijk?) reden wij de eerste 35 km vlak door de Alsace Lorraine, een fruitstreek (mirabellen, abrikozen, appels ...) bij uitstek.
Tijdens de koffiestop probeerde Jan zijn hondenbieper uit op een kat. Ook dat werkte: de staart en de oren van de kat kwamen recht.
In hetzelfde dorpje gingen we een boulangerie binnen en kochten een broodje gezond.
Willy wou z'n voorraad niet aanspreken. "Sparen voor later," zei hij. Vermoedelijk droomt hij 's nachts nog van de tweede dag, toen hij bijna niks te eten kreeg.

Na de koffiepauze reden we het departement van de Meurthe en Moselle binnen. De hellingen werden langer, maar niet steiler (3 à 7%).
Nabij Thiaucourt bezochten we een Amerikaans kerkhof (St. Michiel Cemetery): 4 153 zerken. Indrukwekkend! Op het kerkhof ontmoetten we een oud-strijder uit WOI, vergezeld van zijn vader (zeker en vast de oudste man ter wereld, red.) die bezig is aan een boek (zie website: www.bleuet14.fr).

Rond 13 uur aten we ons belegd broodje nabij Pont-à-Mousson.
Nadien een wat saai stuk weg, want wij naderden de grote stad Nancy. Daar aangekomen om 15 uur, gingen we op zoek naar het Office de Tourisme. Ja, dat wordt een aangename bezigheid van Willy.
Waar slaping vinden gisteren peanuts was, wat het dat vandaag helemaal niet. Buiten de stad en op onze rit van morgen was er niks te vinden binnen de 30 km.
Jan had nog een adres mee van thuis: het bleek een kasteel te zijn. We hadden geen andere keuze, dus hapten we maar toe.

Nadien bezochten we het oude Nancy (stad) met zijn majestueus Stanislasplein. Echt de moeite waard!
We reden door het park, waar oudere vrijgezellen (mannen en vrouwen) dansten op muziek van Banana Mouskouri


m.
Jan had nog een adres mee van thuis , het bleek een kasteel te zijn. Geen andere keuze en dus maar toehappen. 
Nadien bezochten wij het oude Nancy (stad) met zijn majestueus Stanislasplein, echt de moeite waard.
We reden door het park waar oudere vrijgezellen (mannelijk en vrouwelijk) aan de dans waren op muziek van Banana Mouskouri, Adamo en andere kwelers. Jan moest Willy wegtrekken, want zelfs met zijn koerskledij aan, was hij er bijna ingevlogen.

Nadien ging het richting ons verblijf in Villers-lès-Nancy (4 km buiten Nancy): Château de Remicourt. Daar kwamen we om 17 uur aan.
Geen Wi-Fi ... Jan voelde zich als een weeskind.
Straks moeten we nog dineren bij de kasteelheer en zijn dame ...
 
Ritgegevens:
Verdun – Nancy: 102km
Gemiddelde: 19 km/uur
Hoogtemeters: 595
 
Vanavond geen foto's, dus morgen zeker kijken, want het zal de moeite lonen.

Amerikaans Cemetery van St. Mihiel

Amerikaans Cemetery van St. Mihiel

Samen bij een oudstrijder

Onze picknickplaats

Nancy

Nancy

Nancy

Nancy

Nancy

Onze slaapplaats

Willy's hulp bij de maaltijd

Ons avondmaal

Kathedraal Nancy

Zolang de voorraad strekt

Onze fietsstalling in ons kasteel